Jak to się stało, że zainteresowałeś się magią?
W późnych latach 70. studiowałem dramat i myślałem o karierze w służbach specjalnych czy nawet w CIA. Był sierpień 1977 roku. Pracowałem wtedy w sklepie z płytami w Willbrook Mall. W tym czasie zmarł Elvis Presley, podobno czytając Biblię. Byłem jego wielkim fanem i zacząłem sam czytać Pismo święte. Znalazłem w nim wiele opowieści o cudach i magii. Zadziwiły mnie. Zawsze pociągały mnie rzeczy nieznane. Pewnego dnia zajrzałem do sklepu Ken’s Magic Shop w Fair Lawn. Ken pokazał mi jakąś sztuczkę i wtedy połknąłem bakcyla. Odtąd długie godziny spędzałem na dopracowywaniu tej sztuczki i uczeniu się nowych. Niebawem miałem szczęście natknąć się na wielkiego mistrza magii - Slydini’ego. Spotkałem go w latach 80. za sprawą mojego współpracownika John’a Lucich’a, który, jak się okazało, był jego uczniem. Jak wiesz Slydini, który zwykł mówić, że „magia musi pochodzić od duszy i nie jest to jedynie sztuczka”, należał do elity magików. Swoje pokazy dawał siedząc przy stole zwrócony twarzą do widowni. Ten znakomity magik zachwycał widownie całego świata przez kilka dekad. Studiowałem pod jego czujnym okiem przez 4 lata. Umiejętności zdobyte dzięki niemu przełożyłem na swój własny styl. Zamieniłem też stół Slydini’ego znajdujący się w wielkim pomieszczeniu na scenę z miejscem dla niewielkiej widowni.